شاید یکی از دلایل بهرهمندی از صدای واقعی رشیدی در این فیلم، آن مهر و محبتی بود که هیچ دوبلور و گوینده قهاری توان انتقال آن را به مخاطب نداشت. اگرچه حتی در این فیلم و در این نقش هم عقبه نقشهای منفی رشیدی سنگینی میکند و شخصیت هم با شوخطبعی روی مرز باریک نقشی خاکستری و مثبت راه میرود، اما این صدای مهربان رشیدی است که تعادل درستی با آن ظاهر به ظاهر خشن ایجاد و درنهایت و در طول قصه، کفه ترازو را به سمت همدلی با این شخصیت سنگین میکند.
یکی از زیباترین سکانسهای فیلم آنجاست که جوادآقا با نمایش توامان اخم و مهربانیاش به مجید، مدام پسرک و تماشاگر را غافلگیر میکند. جذابیت و تاثیرگذاری این سکانس، دربست به خاطر بازی درخشان رشیدی و صدای گرم و پرمهر اوست.
و چه خوب که احترام برومند، همسر این بازیگر فقید، دیروز خبر انتشار کتابی درباره این هنرمند را در آینده ای نزدیک داد.
گواردیولا چگونه برترین مربی تاریخ شد؟
خرید و فروش غیرقانونی انواع حیوانات و پرندگان کمیاب ادامه دارد